Italië, 2013
Staudt begon in stilte.
In een kleine kamer aan het conservatorium van Pescara zat een klassiek musicus met een horloge dat niet bestond. Niet in de vitrines, niet in de catalogi - alleen in zijn hoofd. Een horloge met de rust van een klassieke notenbalk: evenwichtig, ingehouden, gemaakt om bij te blijven. Toen het nergens te vinden bleek, begon hij tekeningen te maken. Eerst één kast, toen een wijzerplaat, toen een eerste stuk - met geleend geld, met nachten in de trein, met een koffer vol prototypes onderweg van atelier naar atelier.Minder is meer
De horlogewereld meet in aantallen.
Omzetcijfers, productieseries, marktaandeel - de taal van een industrie die groot wil zijn. Staudt heeft die taal nooit goed kunnen spreken. Een horloge is geen getal, het is een voorwerp dat je elke ochtend omdoet en elke avond aflegt. Iets dat met je meegaat, jaren lang, soms generaties. Daarom maken we er bewust weinig. Zo houden we de tijd om elk onderdeel opnieuw te bekijken, elke radius na te rekenen, elk opgelegd cijfer met de hand te plaatsen. Niet omdat het zo hoort. Omdat het alleen zo de moeite waard is.Prelude
Het eerste horloge kreeg een muzikale naam.
Prelude - een aanloop, een opmaat, een stuk dat zichzelf aankondigt voordat het begint. Die naam is gebleven omdat hij precies zegt wat een Staudt wil zijn: geen eindpunt, geen statussymbool, maar het begin van iets dat je tijd geeft. Een horloge dat zich laat dragen zonder te roepen, dat herkenbaar is voor wie weet waar hij naar kijkt, en dat aan je pols een beetje van jou wordt - niet andersom. Staudt is niet van de maker. Staudt is van de drager.
Voor wie de tijd neemt
Schrijf je in voor het Staudt-boek
Honderdzestig pagina's horlogeliefde, kosteloos thuisbezorgd. Geen PDF, geen mailtje, een boek om te bewaren. Het volgende boek verschijnt later dit jaar. Laat je gegevens achter en we sturen je bericht zodra je exemplaar klaarligt.
Op de wachtlijst